وبلاگ Tech & Game
» نقد و بررسی بازی Resident Evil Requiem
مقدمه
در راهروهای تیمارستان شومی که ساعات ابتدایی Resident Evil Requiem (رزیدنت اویل 9) در آن میگذرد، با برخی از ترسناکترین مواجهههای کل تاریخ این مجموعه روبهرو میشویم.
اما چند ساعت بعد، دیگر نفس در سینه حبس نمیکنید؛ مشتتان را بالا میبرید و با لذت، تودههای زامبیِ متعفن را درو میکنید؛ انگار وسط نبردی آخرالزمانی هستید. Requiem تلاش کرده هم طرفداران سرسخت بقا محور را راضی کند و هم عاشقان اکشن خونین را. نتیجه، تجربهای است که از اضطراب فلجکننده تا هیجان ماشهچکان را پوشش میدهد. هرچند قویترین ترسهایش را بیشتر در نیمه اول خرج میکند.
گریس اشکرافت؛ انسانیتر از همیشه
بازی ابتدا روی مأمور جوان FBI یعنی گریس اشکرافت تمرکز میکند. او مأمور بررسی مرگهای مشکوک بازماندگان راکون سیتی است.
جستوجوی جنایی او در یک هتل متروکه خیلی زود پایان مییابد، چون توسط ویکتور گیدئون،آنتاگونیستی با چهرهای چندشآور و حضوری تهدیدکننده،گرفتار میشود و در مرکز درمانی Rhodes Hill زندانی میگردد؛ مکانی هزارتومانند با درهای قفلشده و موجوداتی گوشتخوار.
خوشبختانه کمک در راه است: Leon S. Kennedy.
لیان ظاهراً روزهای بهتری داشته؛ کبودیهای عجیب روی پوستش نشانهای از عوارض احتمالی T-Virus است و پورشه براقش بوی بحران میانسالی میدهد. با این حال، ستاره اصلی نیمه اول بیتردید گریس است. برخلاف لحن اغراقآمیز و گاه کمیک نسخههای قدیمی، او ملموس و باورپذیر است. مسیر تحولش از آستانه حمله پانیک تا ایستادن و مبارزه کردن هم جذاب است و هم مداوم ترسناک.
لیان؛ ماشین کشتار بیوقفه
با تغییر کنترل به لیان، سکوت سنگین با انفجار خشونت شکسته میشود. دوربین سومشخص فعال میشود و در عرض چند دقیقه حسوحال Resident Evil 4 بازمیگردد البته در سطحی دیوانهوارتر.
هدشاتهای دقیق، اجرای سریع دشمنان، و حتی امکان استفاده از ارهبرقی برای دریدن جمعیت زامبیها. اگر گریس با چاقوهای شکننده سر میکند، لئون تبر قدرتمندی دارد که بهراحتی تعمیر میشود. او به انواع شاتگان، اسنایپر و سلاحهای سنگین دسترسی دارد و میتواند تبر یا لوله آهنی دشمنان را بردارد و پرتاب کند.
جمعبندی نهایی
Resident Evil Requiem مانند آزمایشی موفق در آزمایشگاه آمبرلا، دو سوی متفاوت وحشت بقا را در قالب یک جهش تازه ترکیب میکند.
نبود محتوای جانبی مهم و عدم تعادل نسبی ریتم از نقاط ضعف آن است، اما از نخستین قدم لرزان در تاریکی تا نبرد تایتانگونه پایانی، بازی کاملاً درگیرکننده و سرگرمکننده باقی میماند چه وقتی مو بر تنتان سیخ میشود، چه وقتی ماشه را بیوقفه میچکانید.
